هر كدام از غرائز حيوانى انسان را كه مجموعاً قرآن كريم به نفس اماره تعبير مىكند اگر شما سنجيده و در مقام ذات آنها نظر كنيد ، مى بينيد شقاوت در ذات او نهفته و كار او شرّ است و در شرارت حدّ يقف ندارد . به آنجا مى رسد كه اگر غريزه جنسى خداى نكرده بر او غلبه كرد نه تنها حرمسرا تشكيل مىدهد بلكه هميشه چشمش بدنبال نواميس مردم است . اگر خداى نكرده غريزه حبّ به مال دنيا او را مهار كند ، اگر كره زمين را يك جا به او بدهند باز چشمش دنبال اين است كه كره ديگرى را بدست آورد ، براى اينكه مقدارى سعه ملكى او بيشتر شود . اگر غريزه حبّ به رياست او را مهار كند ، ديگر حاضر است دو سوم مردم جهان را بكشد ، براى اينكه بر يك سوم جهان حكومت كند . شما اگر در وضعيت دنياى امروز مطالعه كنيد ، مى بينيد علم را وسيله غارت محرومان و نوشيدن خون ضعيفان ساخته اند ، شرق اين گونه است و غرب نيز همينطور . امروز اين گونه است ، فردا هم همينطور ، اين حركت تاجايى ادامه مى يابد كه همين علم باعث نابودى خودش بشود . تكنولوژى ريشه اين تمدّن را بسوزاند والّا روز بروز بدتر مىشود وبقول استاد بزرگوار ما رهبر عظيم الشان انقلاب ادام الله ظله ، وقتى به ذات اين بّعد حيوانى نگاه كنيم ، مى بينيم ذاتش شر و كارش نيز شر و بالاخره بعد از آنكه مرتكب شرّ شد ، خود را تشويق و تحسين هم مىكند . مى گويد : آفرين ! خوب آدم كشتى ! دكمه شليك موشك را مى فشارد و چندين هزار نفر زن و بچّه و پير مرد بى گناه را خاكستر مىكند ، آنگاه مى خندد و با كمال صراحت مى گويد خوب كارى كردم . اين بُعد حيوانيش ، آن هم بُعد رحمانيتش كه قبلًا توضيح دادم .